Ingedeeld onder: million dollar ideas
Reclamegoeroes, grafici, journalisten en aspirant-mediamogols: opgelet!
Binnen een paar jaar zal het erg vernieuwend zijn om weer volledig inside the box te denken.
‘t Is maar, ik zeg het nu al. Dan kunnen jullie dat lekker early van mij adopten.
Ingedeeld onder: deze blog
Twee collega’s kijken samen naar deze blog.
Zegt de ene (tegen mij): Hoe, maar jij schrijft daar alleen maar zinnetjes op?
Zegt de andere: Wat anders?
Mijn volgende blogtekstje gaat misschien best niet over mijn afkeer van collega’s die tijdens de werkuren facebooken? Alleszins: welkom, nieuwe lezers en andere anoniemerds!
Al die wachtwoorden toch die toegang geven tot een deel van de mens!
Vroeger had hij een deurbel, een postbus en een thuisnummer van de RTT. En dat was het. Niet eens zo lang geleden, zelfs.
Ingedeeld onder: des levens
Elke trein-/busrit bevestigt het. Om en rond Hove, Kontich en Lint wonen buitenproportioneel veel knappe jongedames.
En u?
Ingedeeld onder: vermaak
Discriminerend koerierbedrijf: Unilever.
(Ik beloof plechtig dat dit eindelijk het allerlaatste koerierbedrijfmopje was.)
Ingedeeld onder: deze blog
Een nieuwe link in de blogroll, een nieuwe verantwoording. Lees het bericht Neuspeuteren bij Alignementparfait en ontdek aldaar mijn passie voor simpele vragen, foto’s die even hoog uitgepixeld zijn …en mucofagie, blijkbaar.
Een half jaar geleden leerde ik deze blogster toevallig kennen op de trein. En al snel werd duidelijk dat we met dezelfde dingen des levens bezig zijn. Voila, het rijmt, dus het klopt.
ps: Blogroll is een vreselijk woord. Het lijkt op curryrol en ook een beetje op koprol en dat heeft met linkliefde niets te maken, denk ik zo. Vandaar opteer ik voor Linkeroever.
Er bestaat een woord dat de voorbije veertien jaar door honderdduizenden Vlamingen en Nederlanders werd gescandeerd zonder dat ze wisten wat het eigenlijk betekent. Een naamwoord dat, toegegeven, zeer catchy klinkt en een zekere mystiek met zich meedraagt. Een allesbehalve sexy woord nochtans. Het werd megafoongewijs gelanceerd, en wel meteen negen keer na elkaar. Op een plaatje van Clouseau!
The song everyone loves to hate. Ik herinner me een intiem concert van gitarist Tom Vanstiphout waarop hij tussen de liedjes vragen uit het publiek beantwoordde. “Welk liedje zou je het liefst nooit meer spelen, Tom?”
Swentibold.
Je associeert het met Koen en Kris Wauters, maar het komt uit een tekst van hun oud-drummer Bob Savenberg. En ik wil weten wat het betekent! Daarom heb ik het hem gewoon gevraagd. Bob, what the fuck is Swentibold?
Bob Savenberg:
Swentibold is een dorpje in het verre Nederland. Ooit moesten we er optreden, en in de kleedkamer, of wat er moest voor doorgaan, hing een oorkonde, uitgereikt aan “het land van Swentibold”.
Chris Peeters (toen nog gitarist bij Clouseau) en ikzelf moesten er hartelijk mee lachen, het klonk als een sprookje. En op de terugweg zijn we er blijven mee lachen, “wat zouden ze daar spreken? Swentisch?” enz…
Toen heb ik besloten om er een nummer over te schrijven, meer moet je er niet achter zoeken.
En zo, beste lezers, is alweer een eeuwenoud mysterie in de musicologie der Lage Landen opgehelderd. Dank u wel, Bob.
Ingedeeld onder: musicologie
Geniale mash-ups (twee of meer liedjes door elkaar gemixt) kunnen dagenlang in mijn hoofd blijven hangen.
Zo dacht ik vanmorgen terug aan dé perfecte combinatie van deze twee foute kerels: Rick Astley en Mika. Een van de betere vondsten op mash-upgebied, in oktober vorig jaar ineengeflanst door de Franse bootlegger Mighty Mike. De mp3 raakte een maand later (zonder bronvermelding) wereldberoemd via de showbizzblog van Perez Hilton.
Beluister hieronder Neverending, zeg maar de chocomousse met Never gonna give you up (Rick Astley) en Happy Ending (Mika) als ingrediënten:
Ingedeeld onder: des levens
Oh, waar is de tijd dat ik zo nostalgisch was…
Na Lance Armstrong in de Tour, Kim Clijsters in de Grand Slams, stuurman Paul Jambers aan wal en zelfs bijna Michael Schumacher in de Formule 1 kon Justine Henin niet achterblijven. Afscheid nemen bestaat niet. (Zelfs niet voor Borsato.) Hoe theatraal je afscheid van de topsport ook was: comebacken is blijkbaar gewoon toegelaten.
Stel dat er geen einde komt aan die mini-comebackshow. Wie mogen we dan nog allemaal verwachten? Tom Steels als topsprinter? Raymond Ceulemans? Dominique Monami? Toots Thielemans op de Night of the Proms?
